‘Always’ maar niet overal

De habituele reiziger heeft in zijn valies een aantal zaken klaar zitten nog voor die echt voor een volgende trip wordt ingepakt. Bij mij is dat: een mini-reisapotheek, 5 zakdoekpakjes en maandverbanden voor 4 dagen.

Gewoonte is gemakkelijk. Gewoonte is ook gevaarlijk. Vooral als ik juist voor vertrek beslis om toch te wisselen naar mijn kleinere valies – hoe lichter en compacter, hoe gemakkelijker laveren onderweg -, mijn bagage overhevel, maar vergeet te controleren of die ook nog steeds voldoende standaard zaken bevat…

Dus daar stond ik dan in de badkamer van mijn hotelkamer in Seoul, hoofdstad van Zuid-Korea. Juist aangekomen op mijn logeerbestemming, juist ondervonden dat mijn regels besloten hadden om  veel vroeger op te treden en juist ontdekt dat er onvoldoende maandverbanden in die kleinere valies zaten. Voldoende voor deze dag en nacht, maar onvoldoende voor de rest van mijn zakenreis. Dju!

Maar zo’n inwendige vloek hielp me natuurlijk niet verder. De volgende dagen zaten volgepland. Geen ruimte voor een privé-queeste binnen de kantooruren. Nou ja, nood mag dan wet breken, maar dit privé probleem zou naar mijn zin de werk gang van zaken veel te veel storen. Dit wilde ik deze zelfde dag nog oplossen. Of ik nu Koreaans sprak of niet. (Niet. Ik converseer met mijn Koreaanse collega’s in internationaal Engels.)

Slag één.

Ik besloot naar de hotel-helpdesk te gaan waar ik alvast in het Engels kon worden geholpen. Ik had geluk en geen geluk. De baliebediende was een vrouw. Altijd gemakkelijker om zoiets van vrouw tot vrouw te bespreken. Maar al snel bleek dit artikel niet beschikbaar in het hotel en het kon ook niet bezorgd worden. Maar ze legde me wel vriendelijk uit waar in de buurt van het hotel zich een winkel bevond waar het kon worden gekocht. Ik besloot het als een mini-avontuur te zien en vertrok te voet op mijn missie ‘zoek, vind en koop maandverbanden’. Een kans om de stad vanuit een ander gezichtspunt te zien.

Slag twee.

Achteraf beschouwd, had ik haar moeten vragen om voor mij een briefje in het Koreaans te schrijven over wat ik nodig had om dat te kunnen tonen in de winkel. Maar ik dacht nogal naïef dat ik gewoon door de gangen van de winkel zou lopen en dan de internationale maandverbandmerkenlogo’s zou herkennen. Als het Amerikaanse leger tezamen met het Zuid-Koreaanse oefeningen houdt, zouden dan de Amerikaanse multinationals niet in hun kielzog gevolgd zijn, ook die die maandverbanden in hun assortiment hebben? Zoals Procter & Gamble met hun merk Always? Ik had geluk en geen geluk. De winkel vond ik vlot. Maar geen enkel westers logo te zien in de rekken. De winkelbediende was van het mannelijk geslacht. Ik sprak geen Koreaans. Hoe ging ik uitleggen wat ik zocht?

Driemaal is scheepsrecht.

Mijn ongemak dat ik iets moest vragen zonder het met woorden te kunnen zeggen, moest duidelijk op mijn gezicht geschreven gestaan hebben. De mannelijke bediende sprak geen Engels maar wilde me verstaan. Onze focus verhoogde en er volgde een vreemde dialoog in gebaren- en lichaamstaal met sporadisch een zinloos woord Engels en Koreaans.

Toen ik mijn lijf aan deze ongewone pantomime voelde beginnen, schoot de gedachte door mijn hoofd: ‘Kan dit lukken? Hoe beeld ik zonder één gesproken volzin op universele wijze de nood aan maandverbanden uit?’ Ik kan me helemaal niet meer herinneren welke gebaren ik precies heb gebruikt, maar de man had verbazend snel door wat ik nodig had.  Misschien kwamen hier om de vijf voet westerse vrouwen uit hun hotel voor hetzelfde? Anderzijds, het is niet zo’n heel lange lijst met dingen die een vrouw plots hoognodig kan hebben op reis…

Het was een verademing hoe voorkomend en gewoon hij met de vraag om ging. Hij dirigeerde me naar de gang en de rekken waar talrijke Koreaanse-merken-maandverbanden te vinden waren, toonde me op de verschillende verpakkingen de schetsen van beschikbare modellen, wees ook op de pictogrammen van 1 druppel, 2 druppels tot véél druppels en liet me dan achter om rustig mijn keuze te maken. Geen gedoe, geen gegniffel, helemaal niet gênant, wat het wel had kunnen zijn. Zoals ik al zei, de man was een en al voorkomendheid en discretie. Er wordt tegenwoordig zo druk gedaan over de ‘digitale klant ervaring’. Wel, de ‘gewone’ blijft zeker zo belangrijk. En dit was een rechttoe rechtaan klassieke maar superbe klantenservice en -ervaring. De ideaal gedoseerde en fijngevoelige hulpvaardigheid.

Lang leve de universele beeldtaal, of die nu met gebaren is tijdens een dialoog of met schetsen en pictogrammen op verpakkingen. Mijn keuze kon ik vlot maken. Ik betaalde aan de kassa en hij overhandigde me het pakket in een neutrale zak. Ik kon met een gerust hart aan mijn werkweek in Seoul beginnen. Privé probleem opgelost.

Kahm-sa-ham-nee-da! Dank u wel!